Iraia Navas Atela, karrozaria

“Egin nahi baduzu, egin”

Tradizioz gizonak nagusi diren lanbide batean sa­ia­tzera animatu da de­rioz­tarra: karrozeria. Laster 21 urte beteko dituela, argi du sektorean lan egitea gus­tatuko litzaiokeela eta, desengainuren bat ja­so badu ere, aukera noiz ailegatu zain dago. 

“Derrigorrezko Bigarren Hezkuntzako laugarren maila amaituta, ez nuen oso argi zer egin. Bulego batean egotea ez da nire gustukoa; niri gauzak egitea eta eraikitzea gustatzen zait, eta zer ikasi pen­tsatzen nenbilela, karrozeria erdi-mailako graduaren berri izan nuen. Autoak gustatzen zaizkit eta interesgarria iruditu zitzaidan horien txapa konpontzea eta margotzea”, azaldu digu. Ikasketak Faduran egin zituen eta, aipatu digunez, hasieran asmo txarreko komentarioren bat entzun zuen ikaskide batzuen ahotik. “Neska ba­karra nintzen eta batzuek esaten zuten ez nuela bertan ezta bi astebete ere iraungo. Bada, bertan ezta hilabete bat ere iraun ez zutenak eurak izan ziren; nik, berriz, gradua amaitu nuen. Dena dela, orokorrean ondo konpondu naiz ikaskideekin: hasieran arra­ro iruditzen zitzaien ikasgelan neska bat egotea, baina gero ondo. Praktikak De­rioko tailer batean egin nituen, eta ber­tan ere ondo. Hala ere, pandemiak eta konfinamenduak harrapatu gintuzten eta ezin nuen praktikaldi osoa bete”. 

 

“Ikasgelan neska bat egotea hasieran arraro iruditzen zitzaien arren, orokorrean ondo konpondu naiz ikaskideekin” 

 

Ikasten jarraitu zuen derioztarrak, eta automozio goi-mailako gradua egin. “Ba­saurin egin nuen eta ikasgelan hiru nes­ka geunden. Karrozeriaz gainera, me­kanika ikasi genuen, elektrizitatea… Egia esan, gradu hori kuriositategatik egin nuen, baina niri benetan gustatzen zai­dana karrozeria da”. Praktikak Italian egin zi­tuen Eramus programari esker. “Han itxia­goak dira. Antigoaleko pentsaera du­te eta komentario itsusiak entzun nituen; esaterako, ezin izango nuela hau edo bestea altxatu, indarra bakarrik gizonezkoek du­te­lako. Baina nik erakutsi nien pisuak al­txatzeko gauza nintzela: emakume handia naiz eta indarra dut”.

Udaren ostean, lanean hasi zen, prak­tikak egin zituen Derioko tailerrean. “Baina irailaren azken egunean paperak atera zizkidaten, eta adierazi nire kontratua ber­tan behera geldituko zela. Esan zidaten nahiago zutela lehen mailako ofizial bat kontratatu aprendiz bati irakatsi baino. Egia esan, ez dut uste emakumea naizelako kaleratu nindutenik; ez dut uste horrekin arazorik zutenik… Baina, hala ere, hasieratik zekiten ni aprendiza nintzela… Harrezkero gogoa galdu dut, apur bat…”. Nolanahi ere, curriculumak botatzen dabil. “Aitzakia hau ipintzen didate orokorrean: tailerrean emakume bat egoteak arazoa ekartzen du, ez dutelako guretzako aldagelarik. Antza denez, oso arazo handia da haientzat; nik, berriz, uste dut konponbidea topatu daitekeela: adibidez, komun edo beste guneren bat atontzea edo aldagela gizonak ez daudenean erabili… Beste aldetik, tailer batean komentario positiboa jaso nuen: esan zidaten ez zutela aprendiz gehiagorik behar, baina sektore honetan lan egitera ea neska gehiago animatzen ziren”.

 

“Aitzakia hau ipintzen didate: tailerrean emakume bat egoteak arazoa ekartzen du, ez dutelako guretzako aldagelarik”

 

Desengainatuta

Lan bila jarraituko duen arren, aitortu digu desengainatuta dabilela. “Gogo han­dia nuen irailaren hasieran: lanean nen­bilen, berriro kirola egiten… Bueno, ea ka­rrozari moduan lana ateratzen zaidan! Bitartean, oposizioak prestatzea erabaki dut. Irakaslea izateko ikastea ere aukera izan daiteke, eta karrozeria irakatsi… Edo tai­lerra zabaltzea. Ez dakit… Izan ere, ai­tortu behar da lan gogorra ere badela: hauts asko irensten da, produktu toxikoak, sorbaldako mina izaten da… Ikusiko dut”.  

Benetan gustatzen zaiolako erabaki zuen karrozeria ikastea. “Egia da tradizioz ba­tez ere gizonak bideratu direla sektore horretara, baina zergatik ez dugu ema­kumeok egingo benetan gustatzen zai­guna? Egin nahi baduzu, egin. Buzoa jan­tzita sartu naiz trenean eta jendeak nahiko harrituta begiratu dit. Gainera, nire burua apaintzea gustatzen zait eta ingurukoei atentzioa ematen die nik tailer batean au­toen txapa konpontzen lan egin nahi izateak: niri ez zait inporta buzoa ipini eta eskuak zikintzea”. 

 

 

Saskibaloi-jokalaria

1,80 metroko altuerako emakumea da eta, nola ez, saskibaloi-jokalaria. “Fa­milia osoak jokatu edo jokatzen du saskibaloian: amak zein aitak eta nebak. Talde batzuetan egon arren, Mungian eman ditut urte gehien. Duela urte eta erdi, osasun-arazoengatik utzi behar izan nion saskibaloian jokatzeari, baina aurtengo denboraldian itzuli naiz eta oso pozik nago. Txorierri taldeko en­trenatzailea ere izan naiz; umeen en­trenatzailea, hain zuzen”.

Karrozari ona dela dio, baita sas­kibaloi-jokalari ona ere. “Liga Berezian gau­de eta apur bat korapilatsua da, oso maila altuko taldeak daudelako. Ea zelan irtetzen den! Saskibaloian ahal dudan arte jarraituko dut, modu ona delako burua bizkortzeko eta kezkak alde batera uzteko. Ondo pasatzea dut helburu, eta lehiatzea. Dena dela, futbolean ez be­zala, saskibaloian ez dago aukera han­dirik; are gutxiago, emakumezko taldea bada”. 

Txorierriko albiste garrantzitsuak eta azken ordukoak jaso gura dituzu Whatsapp bitartez?

WHATSAPP: Bidali ALTA hitza 747 406 561 telefono zenbakira.

Izan zaitez berriemale ere. Bidali zure argazkiak, bideoak eta berriak.

Hilero lagun birentzako bazkaria zozkatuko dugu alta hartzen dutenen artean (Baserri Antzokian).