Utzi negarrez egoteari

Utzi negarrez egoteari
Testua: Susana Rodriguez, abokatua
Utzi negarrez egoteari. Belaunaldi batez eta beraren arazo funsgabeez 1983. urtean Munich hirian jaiotako Meredith Haaf idazle alemanaren azken lanaren izenburua da. Oso gustura irakurri dut. Ezin ukatu atsegin izan dudala Belaunaldi galdua edo Ni-ni-ni belaunaldi deritzonaren baitan sortutako pertsona batek bere errua aitortu eta norberaren jokabideari dagokion erantzukizunaz jabetu izana, kontzientziaz eta senez, inolako porrotik edo errukirik erakusteke. Meredith Haafek idazteko modu bizkorra, objektiboa eta pragmatikoa darabil, eta aldi berean, isekaria eta umorez zipriztindua, laurogeiko hamarkadan jaio zirenen portaeraz eztabaidatzeko. Idazlearen iritziz, belaunaldi horretako kideok etxe lar babestuetan jaio ziren, gurasoak beldur zirelako beraiek pairatutakoak seme-alabek ere sufritu zitzaten. Eta berriro diot, etxeko giro babestuegian hazi ziren. Horren eraginez, gaur egungo gizarte, lan eta ekonomia testuinguru ilunean, gazte askok nahiago dute gogo barik eta sortasun betean bizi, asmoz eta ahaleginez jokatu baino, halako egoera batean aldatuko delako esperantzaz. Benetan, egoeraren konponbidea ez da batere erraza eta, zer esanik ez, belaunaldi horretako gazte guztiak ez daude galduta eta ez dira ni-ni-niak. Batzuetan, ikasketak luzatu beste erremediorik ez dago; edo eskas ordaindutako beka nahiz lan-praktikei heldu; edo zabor-kontratu eta amaierarik gabeko lansaioei eutsi; edo gurasoen etxean bizitzen segitu, alokairuan bizitzeko eskaintza duinik ez dagoelako. Horiek horrela, pertsonak adorea galdu eta etsita daude badaezpadako etorkizunaren aurrean. Badirudi atzera doazela, aurrera barik. Egoerak eta beldurrak gerarazten dituzte. Hala ere, badago zer egin. Horixe bera adierazi nahi du idazle gazteak. Gazteok haserretu egin behar dugu, hausnartu eta zalantzan jarri ondo ez dabilen guztia. Erresumindu egin behar dugu gizartearen bidegabekeriaren aurrean, boterearen gehiegikerien aurrean eta sasidemokrazien aurrean. Erantzukizunez jokatu, nork bere etorkizunaren gaineko agintea hartu behar du eta negarrez egoteari utzi behar diogu. Izan ere, inork ez digu ezer oparituko.