Zer irakurri: Labarreko itsasargia

Testua: Josune Aurrekoetxea Aperribai (Derioko Liluratura)
IDAZLEA: Oihane Fernandez Mendia MARRAZKILARIA: Alex Orbe Ferreiro ARGITLETXEA: ELKAR (Xaguxar) ORRIALDE KOPURUA: 81 ADINA: 12 urtetik Aurrera EDIZIO URTEA: 2013 Trena. Bakardadea. Horrela, bakarrik, sentitzen da hamar urteko neskatila bat bere osabarengana abiatzen denean, etxeko arazoetatik ihes eginez. Herriko itsasargiaz arduratzen den osaba Giusepperen begirada triste eta iluna ikustean, farozain bakartia dela eta zerbait bere baitan gordetzen duela susmatzen du, bere bizitza sekretuz beterik dagoela. Gainera, itsasargi zaharraren egurrezko zutabe batean marratuta zenbakien segida bat aurkitzen du, eta zenbakien misterioa argitzeko gai dela pentsatzen du gazteak. Argitzeko nahian, gizonaren bizitzan miatzen hasten da… Hasiera batean osabari galdetzea pentsatzen du, baina ideia azkar kentzen zaio burutik. Gizonaren ezpainetarik ez dela txintik ere aterako ziur dago. Bere buruari egiten dizkion galderak argitu nahi baditu, bakarrik abiatu beharko da erantzunen bila. Etxeko liburutegia, mesanotxean giltzapean dagoen tiraderan… txutxu-mutxuan aritzen da. Azkenean lortzen du helburua, hainbat sekretu airatzen dira. Liburuaren amaiera irekia da, irakurleari ezusteko bat emanez. Istorio hau sentimenduz beterik dago, gehienak ezezkorrak ( gorrotoa, amodioaren frakasoa…) bakardadea nagusia delarik: gizon bakartia, hitz gutxikoa, itsasargiaren bakardadea, neska bakarra, bere burua umezurtza balitz bezala ikusten duena gurasoen banaketa dela eta… Beste aldetik, aipatzeko da idazleak liburu honen deskribapenetan ematen dituen pintzeladak: herriaren, faroaren, etxearen, sentimenduen, protagonisten deskribapenetan. Margolari bihurtzen da; norberak irakurtzean koadroa irudikatu egiten du bere buruan. Oihane Fernandezek 2013ko Lizardi Saria eskuratu du istorio eder honekin.