Gure hitzak esan, galdu ez daitezen

Erabiltzailearen aurpegia

Gure gurasoek kontatzen zizkiguten ingurukoen bizimodua eta gertaerak. Horrela dakigu gerra aurretik Loiun dantza-taldea zegoela, eta Sondikan, ikastola,  Polisene Trabudua haien irakaslea zelarik. Baserrietako lanak sarri auzolanean egiten ziren, eskolara, talo hotza eta zeozer hartuta, askok oinez kilometroak egin ondoren, egun osorako joaten ziren.

Zelan jolasten ziren ere badakigu, eta inguruko mutilak errondan etortzen zirela. Ganadua zaintzeko, ermandadea sortu zen. Esnea edo bendeja saltzera Bilboko plazara joaten ziren; txarrriboda ostean odolkiak ordainetan auzoetan banatu. Kanpomartxoa egiten zen, eta labasua. Istorio eder eta atsegin asko.

Estutasun eta egoera larriak ere. Gogorrenak, gerra- eta gose-garaikoak: miseria, desagertuak, osabak hiltzera edo “trabajadores”-era kondenatuak… Aitaginarrebak Elgetako frontean lagunak hiltzen ikusten sufritu zuena urte asko pasatu ondoren kontatu zigun.

Geuk, beranduago, Burgoseko epaiketa nahiko hurbiletik bizi genuenok eta herri-mugimenduak antolatzen lan egin genuenok ere badugu zer konta: langile-borrokak,  euskara eta euskal kultura indartzeko egindako lana eta abar.  Ez daitezela ahaztu.