Izan ere, askotan gertakari baten inguruko informazio guztia ezagutu aurretik ematen da epaia. Erabiltzaile askok berehala hartzen dute jarrera, eta azalpenak edo testuingurua bigarren mailan geratzen dira. Ondorioz, kritikaren eta jazarpen kolektiboaren arteko muga gero eta lausoagoa da.
Hor dago, hain zuzen ere, arazo nagusia. Mundu fisikoan, delitu baten aurrean, errugabetasun-presuntzioa errespetatzen da, frogak aztertzen dira eta epaile batek hartzen du azken erabakia. Sare sozialetan, aldiz, badirudi edonor bihur daitekeela epaile, fiskal eta epaimahai aldi berean. Horrenbestez, epaia ez da frogetan oinarritzen, baizik eta mezu baten biraltasunean edo unean uneko iritzi nagusian.
Are gehiago, zigorra ez da unean bertan amaitzen. Argitalpen zahar batek edo testuingurutik ateratako esaldi batek pertsona baten irudia urte luzez baldintza dezake. Lan aukerak galtzea, harreman pertsonalak hondatzea edo osasun mentalean ondorio larriak pairatzea ez dira salbuespenak. Azken batean, heriotza fisikoa ez bada ere, heriotza digital moduko bat gertatzen da.
Alabaina, ez litzateke zuzena izango sare sozialen alde iluna soilik azpimarratzea. Izan ere, plataforma horiei esker bidegabekeria ugari agerian geratu dira, eta bestela entzunak izango ez liratekeen ahots askok oihartzuna lortu dute. Hortaz, arazoa ez da kritikaren existentzia bera, ezta herritarrek iritzia ematea ere. Aitzitik, arazoa kritikaren eta jazarpen kolektiboaren arteko muga gero eta lausoago bihurtzea da. Ez baita gauza bera norbaiten jokabidea zalantzan jartzea edo milaka pertsona haren aurka mobilizatzea, haren bizitza pertsonala zein profesionala suntsitzeraino.
Finean, justizia ez da ozenen egiten duenaren alde egitea, ezta sarean gehien partekatzen den iritzia egia bihurtzea ere. Justiziak denbora, frogak, proportzionaltasuna eta entzutea eskatzen ditu. Sare sozialek, berriz, maiz kontrako norabidean arraun egiten dute. Hori dela eta, ezeztapenaren kultura normaltzat hartzen badugu, arriskua ez da soilik pertsona jakin batzuek heriotza digitala pairatzea; arriskua da gizarte osoa ohitzea epaiketarik gabeko kondenak normaltzat jotzera.